در محرّم ، اهل ري خود را دگرگون مي كنند

از زمين آه و فغان را زيب گردون مي كنند

گاه عريان گشته با زنجير ميكوبند پشت

گه كفن پوشيده ،‌ فرق خويش پرخون مي كنند

گه به ياد تشنه كامان زمين كربلا

جويبار ديده را از گريه جيحون مي كنند

وز دروغ كهنه ي « يا لیتنا كنّا معك»

شاه دين را كوك و زينب را جگرخون مي كنند

خادم شمر كنوني گشته، وانگه ناله ها

با دو صد لعنت ز دست شمر ملعون مي كنند

بر “يزيد” زنده ميگويند هر دم، صد مجيز

پس شماتت بر يزيد مرده ی دون مي كنند

پيش ايشان صد عبيدالله سر پا، وين گروه

ناله از دست “عبيدالله مدفون” مي كنند

حق گواه است، ار محمد زنده گردد ورعلي

هر دو را تسليم نوّاب همايون مي كنند

آيد از دروازه ی شمران اگر روزي حسين،

شامش از دروازه ی دولاب بيرون مي كنند

حضرت عباس اگر آيد پی يك جرعه آب،

مشك او را در دم دروازه وارون مي كنند

گر علي اصغر بيايد بر در دكانشان

درد و پول آن طفل را يك پول مغبون مي كنند

ور علي اكبر بخواهد ياري از اين كوفيان،

روز پنهان گشته، شب بر وي شبيخون مي كنند

لیک اگر زین ناکسان خانم بخواهد ابن سعد

خانم ار پیدا نشد، دعوت ز خاتون میکنند

گر يزيد مقتدر پا بر سر ايشان نهد،

خاك پايش را به آب ديده معجون مي كنند

سندی شاهک بر زهادشان پیغمبر است

هی نشسته لعن بر هارون و مامون میکنند

خود اسيرانند در بند جفاي ظالمان،

بر اسيران عرب اين نوحه ها چون مي كنند؟

تا خرند اين قوم، رندان خرسواري مي كنند

وين خران در زير ايشان آه و زاری مي كنند

ملک الشعرا محمد تقی بهار

شرم تان باد ای خداوندان قدرت
بس کنید
بس کنید از اینهمه ظلم و قساوت
بس کنید
ای نگهبانان آزادی
نگهداران صلح
ای جهان را لطف تان تا قعر دوزخ رهنمون
سرب داغ است اینکه می بارید بر دلهای مردم،سرب داغ
موج خون است این که می رانید بر آن کشتی خودکامگی،موج خون
گر نه کورید و نه کر
گر مسلسل هاتان یک لحظه ساکت می شوند
بشنوید و بنگرید
بشنوید این وای مادرهای جان ‌آزرده است
کاندرین شبهای وحشت سوگواری می کنند
بشنوید این بانگ فرزندان مادر مردهاست
کز ستم های شما هر گوشه زاری می کنند
بنگرید این کشتزاران را که مزدوران تان
روز و شب با خون مردم آبیاری می کنند
بنگرید این خلق عالم را که دندان بر جگر بیدادتان را بردباری میکنند
دست ها از دست تان ای سنگ چشمان بر خداست
گر چه می دانم
آنچه بیداری ندارد خواب مرگ بی گناهان است،وجدان شماست
با تمام اشک هایم باز نومیدانه خواهش می کنم
بس کنید
بس کنید
فکر مادرهای دلواپس کنید
رحم بر این غنچه های نازک نورس کنید
بس کنید

روزگاری افتخاری داشتیم

سرزمین برقراری داشتیم

سرزمین کوروش و اقلیم پارس

با زبان خالص و شیرین فارس

تا که روزی با عربها جنگ شد

ریشه اسلام ([خلافتی]) در فرهنگ شد

گرمی آتشکده از یاد رفت

قدرت ایرانیان بر باد رفت

ای اهورایی زبان را بسته ای

از چه با اهریمنان بنشسته ای

سنت و فرهنگ نابودی گزید

با به لعنت کردن شمر و یزید...

تا که باشد وضع ایران این چنین

کی ببوسم تربت ایران زمین؟

روز خوش را چشم ایرانی ندید

بلکه روزی رستمی آید پدید

سلام به همه...

یه کتاب خیلی توووووپ برای کسایی که عاشق جمله های اندیشمندانه شهید شریعتی هستند.

حاوی جملات قصار و زندگی نامه دکتر علی شریعتی

مثلا یه نمونه از اون بیارم:

"دوستی یک حادثه است و جدایی یک قانون! بییاید حادثه ساز و قانون شکن باشیم"

این کتاب رو وب سایت سبزوار پاتوق آماده کرده و انتشارات امید مهر چاپش کرده.

راستی اگه بخواید که اون رو بخری می تونید از فروشگاه سبزوار پاتوق تهیه کنید.

کتاب خوبیه خیلی چیزها ازش یاد میگیرید.

موفق باشید خداحافظ

وقتی گالیله در اثر شکنجه و تهدیدات کلیسا مجبور شد به اشتباه خود پی ببرد و به صاف بودن

کره زمین “اعتراف” کند، یکی از شاگردان گالیله به سمت او آمد و تف بر زمین انداخت و

گفت: تف به سرزمینی که قهرمان ندارد. گالیله در جواب گفت: تف به سرزمینی که به قهرمان

احتیاج دارد.

بیایید خود قهرمان باشیم و به دنبال قهرمان نگردیم